Μια κρήνη δίχως πια νερό...

Κάποτε ανάβλυζε ολημερίς. Μα, χρόνια τώρα μένει άνυδρη και στερεμένη. Σαν γυναίκα που έπαψε από καιρό να ονειρεύεται...

(Σε ένα δρομάκι κάτω απ' την Ακρόπολη)