Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Ευγνωμοσύνη

Κι εκεί που λέγαμ' η ζωή μας στέρεψε,
κι εκεί που ο ήλιος στέγνωσε 
τις δύο τελευταίες μας σταγόνες, 
ανάμεσα στις φυλλωσιές 
μέσ' στο στενό δρομάκι
μοναχική ξεπρόβαλε μια κρήνη. 
Κι ως ξεδιψάσαμε 
για μια στιγμή μονάχα κοιταχτήκαμε. 
Κι απρόθυμα πάλι κινήσαμε 
ψελλίζοντας, "ε και;"... 

Ντίνος Πυργιώτης, ΜΕΤΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑ...

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου