Σάββατο, 30 Ιουλίου 2011

"Στις Γειτονιές της Αθηνάς"

Την ώρα που ασυνείδητοι συνδικαλιστές, άβουλοι κυβερνώντες, και καιροσκόποι αντιπολιτευόμενοι, οδηγούν σε μαρασμό τον τουρισμό της χώρας, μόνη πια πηγή οξυγόνου για την οικονομία της, σε μας τους υπόλοιπους μένει να περισώσουμε ό,τι περισώζεται. Με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας: φιλική διάθεση και έντιμη μεταχείριση προς τους επισκέπτες μας (αναρωτιέμαι γιατί επιμένουν να μας επισκέπτονται!), διατήρηση μιας ευπρεπούς εικόνας της πόλης, διαφήμιση με κάθε τρόπο της χώρας στο εξωτερικό...

Ο AthensLover συμβάλλει με τις μικρές του δυνάμεις δημοσιεύοντας σε διεθνή sites videos δικής μας παραγωγής που προβάλλουν τις ομορφιές της χώρας, ιδιαίτερα της Αθήνας. Με χαρά σας παρουσιάζουμε τη νέα μας δουλειά, In the Neighborhoods of Athena (Στις Γειτονιές της Αθηνάς)*. Πρόκειται για ένα φιλμ μικρού μήκους (περίπου 22 λεπτά) που συνδυάζει φωτογραφία και κινούμενη εικόνα. Η υπέροχη μουσική ανήκει στον Maurice Ravel, του οποίου τα έργα έχουν πάντα μια "αύρα" αρχαιοελληνική! (Τώρα, αν ρωτάτε γιατί δεν έβαλα, π.χ., Χατζιδάκι, τον οποίο θαυμάζω απεριόριστα ως συνθέτη, θα σας απαντήσω πως έπρεπε να δουλέψω με ό,τι διαθέσιμο υπήρχε που να μην "προστατεύεται" από το γελοίο copyright...) Η μουσική είναι σκόπιμα υποτονισμένη ώστε να δίνεται η εντύπωση μιας αόρατης ορχήστρας που οι ήχοι της φτάνουν από μακριά...

Τα σχόλια και οι παρατηρήσεις σας είναι πάντα ευπρόσδεκτα!

* Νέα εκδοχή του φιλμ, με βελτιωμένο ήχο.


In the Neighborhoods of Athena (New Version) by costaspap

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Για ένα κομμάτι ψωμί!

Οι συνέπειες του μνημονίου άρχισαν ήδη να γίνονται εμφανείς. Ανεβαίνοντας νωρίς το πρωί στην Ακρόπολη, αντικρίσαμε μια απίστευτη σκηνή: μια ομάδα πεινασμένων έδιναν πραγματική μάχη κυριολεκτικά για ένα κομμάτι ψωμί! Αυτονοήτως, η κάμερα του AthensLover ήταν εκεί...


For a Piece of Bread... by costaspap

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

Άγρια θηρία στην περιοχή της Ακρόπολης!

Άγρια σαρκοβόρα έκαναν πρόσφατα την εμφάνισή τους στην περιοχή της Ακρόπολης! Αψηφώντας τον κίνδυνο, η κάμερα του AthensLover βρέθηκε εκεί για να απαθανατίσει το τρομακτικό γεγονός! (Οι πρωταγωνιστές της ταινίας δηλώνουν πως, παρά τις όποιες επιφανειακές ομοιότητες, ουδεμία σχέση έχουν με... κομματόσκυλα!)


Monsters of the Acropolis! by costaspap

Σάββατο, 23 Ιουλίου 2011

Γάμος αλά... Ελληνικά!

"Ποτέ δεν αγαπάμε κανέναν. Αγαπάμε αποκλειστικά την εικόνα που διαμορφώνουμε για κάποιον. Αυτό που αγαπάμε είναι μια δική μας κατασκευή, στην ουσία δεν αγαπάμε παρά τον εαυτό μας."
Φερνάντο Πεσσόα, "Το Βιβλίο της Ανησυχίας"

Είναι παντρεμένοι ένα χρόνο. Αυτός αγαπάει κρυφά μια άλλη... Αυτή αγαπάει κρυφά έναν άλλο... Τους είναι αδύνατο να υποπτευθούν πως ο "άλλος" και η "άλλη" δεν είναι παρά αυτοί οι ίδιοι! Μόνο που δυσκολεύονται να αναγνωριστούν τώρα που δεν φορούν τις μάσκες τους, αυτές που φορούσαν εκείνη τη "μαγική" νύχτα του καρναβαλιού που γνωρίστηκαν, και που έμελλε να είναι η μοναδική...

Ίσως η πιο φιλοσοφημένη ταινία του ελληνικού κινηματογράφου, ο "Γάμος αλά Ελληνικά" είναι μια ειρωνική σπουδή πάνω στην υποκειμενικότητα του έρωτα! Την σκηνοθέτησε ο Βασίλης Γεωργιάδης ("Τα Κόκκινα Φανάρια", "Η Έβδομη Μέρα της Δημιουργίας"). Στο αποθεωτικό φινάλε της, ακούγεται μια από τις κορυφαίες ατάκες του ελληνικού σινεμά:

"Κτήνος! Ένα χρόνο παντρεμένοι, και μου το 'κρυβες πως ήσουνα εκείνος που αγαπούσα!"



Σκηνές από ένα... "Γάμο αλά Ελληνικά"! από costaspap

Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2011

Εκεί που θα θέλαμε να βρισκόμαστε...

Δεν χρειάζονται λόγια... Η υπέροχη μουσική ανήκει στον Frederick Delius (A Song Before Sunrise)!


Neos Pyrgos & Orei in Evia, Greece by costaspap

Όσα θα θέλαμε να βλέπουμε...

Η μεροληπτικά επιλεκτική εστίαση της προσοχής του φακού... Η μαγευτική μουσική του Maurice Ravel... Μια κάποτε σπουδαία πόλη που κατέρρευσε κάτω απ' το δυσβάσταχτο βάρος της κληρονομιάς της... Ευτυχώς υπάρχουν ακόμα μερικά απομεινάρια παλιάς δόξας για να μας ξεγελούν! Και τυχερός εγώ που ζω ανάμεσά τους. Γιατί εδώ υπάρχει μόνο "χθες". Κι ούτε ο χρόνος, μήτε οι άνθρωποι, μπόρεσαν ακόμα να βρουν τις κερκόπορτες...


A Day in Athens by costaspap

Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Αποχαιρετισμός σε μια φίλη...

Κάθε φορά που μάθαινα νέα της ήταν σαν να έσκαγε μια μικρή βόμβα! Φοιτητής ήμουν ακόμα όταν, γυρνώντας ένα βράδυ από τη βόλτα μου, άκουσα τη μητέρα μου να λέει: «Τα ‘μαθες; Η Κάτια αρραβωνιάστηκε και παντρεύεται σύντομα!» Η Κάτια είχε τότε μόλις περάσει στο Πανεπιστήμιο. Μου φάνηκε αδιανόητο!

Ως καλομαθημένος καταναλωτικός Αθηναίος, τα καλοκαίρια στις διακοπές δυσκολευόμουν πολύ από την έλλειψη «βασικών» ειδών από τα μαγαζιά του χωριού. Εκείνο το καλοκαίρι, όμως, μπαίνοντας στο χωριό είδα να ορθώνεται ένα καινούργιο σούπερ-μάρκετ. «Μπράβο, επιτέλους!» είπα στους δικούς μου. «Της φίλης σου της Κάτιας είναι», με πληροφόρησαν. Και το αρχικά ταπεινό κατάστημα, κάτω από την σιδηρά διεύθυνση της δαιμόνιας Κάτιας, μεγάλωσε κι αναπτύχθηκε σιγά-σιγά για να γίνει ένα υπερσύγχρονο σούπερ-μάρκετ που –και το εννοώ απόλυτα- δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τα «και του πουλιού το γάλα» των Αθηνών! Και μάλιστα, με τα χρόνια άνοιξε παραρτήματα και σε γειτονικά χωριά, για να δημιουργηθεί η πρώτη εμπορική αλυσίδα στην περιοχή.

Εν τω μεταξύ, μια άλλη «βόμβα» είχε σκάσει στο χωριό: Αψηφώντας την κατακραυγή και τις προκαταλήψεις της συντηρητικής τοπικής κοινωνίας, η Κάτια (μητέρα ήδη δύο παιδιών) αποφάσισε να δώσει τέλος σε έναν δυσλειτουργικό γάμο που είχε τραυματιστεί ανεπανόρθωτα από ανυπέρβλητα αντικειμενικά και διαπροσωπικά προβλήματα. Και το έκανε όχι έτσι, τυχαία, δίχως κίνητρο, αλλά ακολουθώντας την καρδιά της όταν χτύπησε στ’ αλήθεια. Για κάποιον άνθρωπο που κι αυτός, αντίστοιχα, άφησε πίσω του έναν θεσμό που δεν τον πληρούσε...

Δεν της πήρε πολύ για να στρέψει πάνω της την συσσωρευμένη αρνητική ενέργεια (με προεξάρχον συστατικό το φθόνο) ολόκληρου του χωριού. Επιτυχημένη επιχειρηματίας που «έκλεισε όλα τα μαγαζιά»! Ερωτευμένη γυναίκα που έχτισε την ευτυχία της πάνω στο «χάλασμα δύο σπιτιών»! Ίσως και η ίδια να υποτίμησε τη δύναμη της κακής ενέργειας και να μη φρόντισε να αποκτήσει άμυνες... Η επόμενη «βόμβα» ήταν χτύπημα της μοίρας: «Η Κάτια είναι άρρωστη!»

Δεν ήταν όμως απ’ αυτούς που το βάζουν εύκολα κάτω! Αντιμετώπισε την κατάσταση με γενναιότητα και ρεαλισμό, και δεν άφησε ποτέ κανέναν να νιώσει γι’ αυτήν αισθήματα λύπησης. Για πάνω από δέκα χρόνια έζησε μια απόλυτα φυσιολογική ζωή (με τις όποιες δυσκολίες, βέβαια, προέκυπταν κατά καιρούς από τις απαραίτητες θεραπείες), και μάλιστα μέσα σ’ αυτό το διάστημα είδε τις επιχειρήσεις της να αναπτύσσονται σημαντικά.

Ο χρόνος, όμως, έχει πάντα την τελευταία λέξη και είναι ο τελικός νικητής σε κάθε μάχη του πεπερασμένου ανθρώπου κόντρα στην αιωνιότητα... Η τελική «βόμβα» έσκασε πριν λίγες μέρες με ένα τηλεφώνημα απ’ το χωριό: «Η Κάτια δεν κατάφερε να αντέξει την τελευταία θεραπεία!» Ήταν μόλις 52...

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

Στιγμές...

Οι εικόνες περνούν από μπροστά σαν σκιές... Πόσο αυτονόητο φάνταζε κάποτε το "πάντα", πόσο κατακτημένο το άπειρο...! Πώς ξεχάσαμε να πούμε ένα "ευχαριστώ" τότε που έπρεπε; Και τώρα, τώρα που η οδυνηρή προσγείωση μας έκανε "σοφούς", τώρα τι προλαβαίνουμε πια να σώσουμε;

Ή μήπως τώρα αρχίζει στ' αλήθεια το ταξίδι;

Η υπέροχη μουσική (αν και με όχι πολύ καλή ποιότητα ήχου, αναγκαίο κακό για την αποφυγή προβλημάτων σχετικών με το γελοίο copyright!), ανήκει στον Claude Debussy (Le Martyre de Saint Sebastien).


Moments (2011) by costaspap